Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

Ματωμένος Γάμος δίπλα στις ράγες...



Άφησες τα δυτικά για μια ακόμα φορά. Σε αφάρπαξαν ίσα-ίσα, για να βρεθείς αλλού. Έτσι συμβαίνει  και στο θέατρο. Όση ώρα μέχρι να χτυπήσει τρις και να κατέβεις στο υπόγειο, εκεί όπου θα γινόταν και ο Γάμος, έβλεπες τα τρένα να περνούν. Δίπλα στις ράγες. Μέτρησες εφτά. Εφτά φορές κλπ.  Όχι, δεν είχε να κάνει με την Καρένινα, αν και την ένιωθες εκεί κοντά. Κατέβηκες παρακάτω. Η παράσταση υπό του εδάφους. Ημίφως. Όση ώρα μέχρι να ανέλθεις, τα τρένα πέρναγαν δίχως σταματημό, ένιωθες τη βοή τους και κάτι σα σεισμό. Δε μέτραγες πια. Όταν ανήλθες είχες την αίσθηση, ένιωθες δηλ., πως ο Λόρκα θα χαιρόταν με αυτό. Έτσι που ένιωσες την ψυχή του και τη γνώρισες μες απ' τα γραπτά του, πιστεύεις ενστικτωδώς πως πράγματι θα χαιρόταν.
Έρχονται βροχές λένε στα δυτικά, μα συ λείπεις και πρέπει να κρατήσουν, τουλάχιστον μέχρι να επιστρέψεις, γιατί δε γίνεται να βρέχει και συ να λείπεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου