Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

Ως κρίνον εν μέσω ακανθών


ΤΗΣ ΧΕΛΙΔΟΝΑΣ ΤΟ ΨΩΜΙ

Ως κρίνον εν μέσω ακανθών, ούτως η πλησίον μου ανά μέσον των θυγατέρων
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ

Της χελιδόνας το ψωμί
άνθος μικρό
και απροστάτευτο
άνθος λευκό
ως κρίνον άνθος
ως κρίνον εν μέσω ακανθών
του Άσματος η Αγαπημένη
άνθος μικρό και αυτή
προπάντων απροστάτευτο
άνθος λευκό
ευάλωτο άνθος
και απείρως τρωτό
στου κόσμου τους φρικτούς αγέρηδες

6 Απριλίου 2011


ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ
Ότι τετρωμένη αγάπης εγώ. 
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ

Άνθη της κερασιάς
του Ακαθίστου άνθη
τεντώσαμε τα χέρια και τα κόψαμε
απ' την αγκαλιά μέσα στην Παναγιά τα απιθώσαμε
και τη στολίσαμε
Αυτήν την άχραντη
σ' άνθη λευκά
άνθη της άνοιξης που καταφτάνει
σε κερασιές μέσα η Παναγιά τώρα
να περιμένει
τα Χαίρε
και τα Υπερμάχω
και γύρω βοή ο ποταμός
και τα νερά να κατεβαίνουν
κι όσο η νύχτα απάνω τους απλώνει
τόσο η βοή και δυναμώνει
τόσο η αντάρα
μα είναι άνοιξη
κι οι κερασιές ολάνθιστες
ολάνθιστη κι η Παναγιά μες στο ποτάμι
άνθη της κερασιάς
σ' Αυτήν την Ευήκοον και την Γοργοεπήκοον
των Αγγέλων την Κυρά
και τη Λευκοφορούσα
Αυτήν
την Πηγή τη Ζωοδόχο
κι άλλοτε τη Δακρυρροούσα
και τη Μαυροφορούσα
Αυτήν τη Μαυρομάτα και τη Μεγαλομάτα
της θλίψης η Εσφιγμένη
και η Κεχαριτωμένη
Ρόδον το Αμάραντον
ρόδο το ες αεί φλεγόμενο
Αυτή η Αγγελόκτιστος και η Αιματωμένη
και η γλυκά φιλούσα
Αυτή
βάτος η άφλεκτος
του κόσμου η Παντάνασσα
η εν ρομφαία
η εν ρομφαία
και η καθημαγμένη
γι' αυτό και γρηγορούσα
του πόνου σπλαχνική  και της αγάπης κιβωτός
Αυτή του Ακαθίστου
και της παραμυθίας
ολόρθη κατεβαίνει
δίχως να ολιγωρεί
δίχως να πισωκοιτάζει
ολόρθη
πάνω στα ύδατα και περπατά
τη χάρη της αφήνει
και κείνη τη χαρά
που την είπαν χαρμολύπη
με στρώματα πόνου από πάνω κι από κάτω
σαν τα δέντρα τα αιωνόβια
αιωνόβια η θλίψη
και φυλλοβόλος η χαρά
ολόρθη όμως κατεβαίνει
πάνω στα ύδατα και περπατά
τους τόπους ευλογεί
και των ανθρώπων τους πόνους
πεταλούδες ποταμίσιες
τα πλατάνια
και σε κουφάλες δέντρων
τον αιωνόβιο πόνο απαλύνει
γιατί το πένθος το ακάθιστο το νιώθει
το ολονύχτιο εκείνο
να αγρυπνεί να βασιλεύει
από πόνο ξέρει
Αυτή
η εν ρομφαία λαβωμένη
και της αγάπης τετρωμένη
Αυτή
του κόσμου η παρηγορία
και της θλίψης η κατευοδώτρα

12 Απριλίου 2011

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου