Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

Ιδού Εκείνος έρχεται...

   

Χτύπησαν οι πρώτες οι καμπάνες του Νυμφίου. Τον Νυμφίο χτύπησαν. Άνοιξαν οι ουρανοί και μια βροχή, ψιλή βροχή, Τον έραινε από πάνω. Χτύπησε και της αυλής μου η συκιά. Την Άνοιξη χτύπησε. Σαν κεράκια μικρά, της Άνοιξης κεράκια και Εκείνου του Νυμφίου, όρθια στέκονται τα πρώτα φυλλαράκια, όρθια και περιμένουν, σαν κεριά, μικρά κεριά, τις μέρες να περάσουν, τις ώρες και τις μέρες, να ανοίξουν, να απλώσουν.

Χτύπησαν οι πρώτες οι καμπάνες, ιδού Εκείνος έρχεται, ιδού Εκείνος ήλθε, εν μέσω βροχής, της άνοιξης βροχή, μες στ' άνθη ήλθε, ιδού Εκείνος ήλθε, και όλη τούτη η ανάβαση έχει την καρτερία της και την απαντοχή της, ιδού, εν μέσω ψιλής βροχής και μεις Τον αναμένουμε, μικρό κεράκι η ελπίδα του, μικρό φυλλαράκι, να ανοίξει, να απλώσει, δέντρο ολόκληρο να γίνει, να σκύψει να μας απαγκιάσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου