Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011



Κάνε, Κύριε, ένας άνθρωπος να είναι άγιος και
μέγας
και δώσε του μία νύχτα βαθειά, ατελεύτητη,
να πάει πιο μακριά απ' όπου βρέθηκε ποτέ
κανείς
δώσε του μία νύχτα που όλα θα πληρούνται,
κι ας είναι η νύχτα αυτή μυρωμένη σαν τις
γλυτσίνες
ανάλαφρη σαν την πνοή των ανέμων,
χαρούμενη σαν τον Ιωσάφατ.

Κάνε να  φθάσει τέλος στην ωριμότητα,
να'ναι τόσο απέραντος που το σύμπαν ν' αρκεί
μόλις να τον ντύσει
κι επίτρεψέ του να' ναι μονάχος σαν αστέρι
έτσι που κανένα βλέμμα να μην έλθει να τον
ξαφνιάσει
την ώρα που το πρόσωπό του αλλάζει, ανάστατο.

Κάνε να ξανανιώσουν τα παιδικά του χρόνια στην
καρδιά του
άνοιξέ του και πάλι τον κόσμο των θαυμάτων
από τα πρώτα χρόνια του τα γεμάτα
προαισθήματα.

Κάνε να του επιτραπεί να ξαγρυπνά μέχρι την
ώρα
που θα γεννήσει το δικό του θάνατο,
γεμάτο αντίλαλους σαν ένα μεγάλο κήπο
σαν ταξιδιώτη που γυρίζει από πολύ μακριά....

Κράτα μας ξυπνούς, μια φορά τουλάχιστον,
φανέρωσε αυτό που κείται βαθιά μέσα μας.

Μη μας αναγκάζεις άλλο να γεννάμε μες στον
πόνο
δώσε στη γέννα μας ένα νόημα πιο βαρύ.

RAINER MARIA RILKE

Το βιβλίο της φτώχειας και του θανάτου, Ίνδικτος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου