Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011

"Από το παράθυρό σου πέρασε το καλοκαίρι..."



Ο καθημερινός μου δρόμος
μες σε φλαμουριές
και πεύκα και ακακίες
και παπαρούνες μισομαδημένες
απομεινάρια μιας
αργοπορημένης άνοιξης
που σκάνε μες απ' τα πεζοδρόμια
ο χρόνος
έρχεται και φεύγει
φυγαδεύεται
μες στα κλαδιά
που απλώθηκαν φορτωμένα
καμπάνες χτυπούν
Πέτρου και Παύλου
Πέτρου και Παύλου
ακούς πουλιά πολλά πουλιά
πού βρέθηκαν τόσα
μες στα τσιμέντα του σχολείου
σα να περίσσεψαν φέτος
περίσσεψαν φέτος
καλοκαίρι υγρό προβλέπεται
άκουσες να λένε
καλοκαίρι υγρό
εδώ φθινόπωρο λες
το φθινόπωρο ενός καλοκαιριού
εδώ φθινόπωρο
μα τα πουλιά
περίσσεψαν φέτος
και τ' αηδόνια
προπάντων αυτά
τ' αηδόνια δεν έπαψαν
στις ρεματιές που πέρασες
τ' αηδόνια δε σταμάτησαν
στα ρέματα που διέβης
τ' αηδόνια
συντροφιά στων βουνών τον Άγιο
ώσπου να'ρθει πάλι η σιωπή τους
μια σιωπή μες στη σιωπή
ένας χρόνος μες στο χρόνο
μια στιγμή μες στη στιγμή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου