Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011

Οι κλειδοκράτορες του σκότους του Νομού Κοζάνης



Για να μην πάμε μακριά. Στέλνω το ποίημα «Αντίδοτο στη λήθη» της Φιλίτσας, στέλνω το κείμενο «Κλειδοκράτορες του σκότους» στην ηλεκτρονική εφημερίδα του Νομού Κοζάνης http://www.kozan.gr/  Απόκριση καμία. Στέλνω μήνυμα ηλεκτρονικό για το δεύτερο το κείμενο, μπας και δεν το έλαβαν οι άνθρωποι, έχοντας μέσα μου την πεποίθηση της λογοκρισίας. Οk, λέω. Οι άνθρωποι είναι άξιοι της μοίρας τους. Οι άνθρωποι προτιμούν ακίνδυνα κειμενάκια, τύπου «Άντε στο διάολο…αγαπούλα μου», προτιμούν τα μπουγελώματα του Αλέκου, προτιμούν γραφικά επικήδεια σημειώματα για ανθρώπους που αυτοί γνωρίζουν, προτιμούν λογοτέχνες με «παγκόσμιας» εμβέλειας βραβεία κατά κόρον, προτιμούν τα λαογραφικά συναπαντήματα περιχώρων Κοζάνης και μόνο. Ok λέω. Λογοκριθήκαμε. Αλλά, δε θα σωπάσουμε κιόλας. Την υποκρισία δεν την ανέχτηκα και δε θα την ανεχτώ με τίποτα. Η ντόπια ηλεκτρονική εφημερίδα ας συνεχίσει την υποκρισία της δήθεν ενημέρωσης του Νομού Κοζάνης. Για τα τοπικά του όρια φτάνει και περισσεύει.

Ανακαλώ τον Έρμαν Έσσε, έτσι για να με στηρίξει σε τούτη την αηδία που μας έφερε γύρα:

«Πρέπει να μας είναι επιτρεπτό να θυμόμαστε πότε πότε ότι σε σχέση με τους μεγάλους ποιητές του ένας λαός δεν κατέχει απλώς μία ποικιλία υψηλής κλάσεως γελωτοποιών και ψυχαγωγών, με των οποίων τη συντροφιά μπορεί να περάσει κανείς μερικές ευχάριστες ώρες κατά καιρούς, αλλά κάτι βασικά διαφορετικό, συγκεκριμένα, κεραίες, ευαίσθητα αισθητήρια όργανα, που προβλέπουν και εξετάζουν ένα μέρος του μέλλοντος, μια δυνατότητα εξέλιξης. Οι ποιητές και οι στοχαστές, στο μέτρο που δεν ήταν καιροσκόποι αλλά είχαν το κουράγιο των πεποιθήσεών τους, είναι τα πιο ευγενή αλλά επίσης και τα πιο επικίνδυνα πρότυπα ενός λαού. Γιατί αυτά τα πρότυπα δεν παρέχουν μία υποδειγματική λίστα καθηκόντων και πεποιθήσεων που το μόνο που χρειάζεται είναι να μιμηθεί κανείς, αλλά υποδεικνύουν και διδάσκουν επακριβώς το αντίθετο, συγκεκριμένα, το δρόμο προς τη μοναξιά και την προσωπική συνείδηση».

ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ, Σκέψεις, Νεφέλη 1997

Μεγάλη ποιήτρια δεν είμαι, ούτε και θα γίνω. Μα και γελωτοποιός δεν είμαι. Και κειμενάκια για να περνά κατά καιρούς κανείς ευχάριστα την ώρα του δε θα γράψω. Και να υποκύψω, δε θα το κάνω. Και καιροσκόπος δεν είμαι. Ούτε έχω ώρα για να χάσω, ούτε και λεπτό. Ασφυκτιώ και πνίγομαι και όταν τούτο συμβαίνει θα μιλώ. Αν είναι επικίνδυνα ή όχι αυτά που γράφονται, αυτό ας το κρίνουν οι άλλοι.
Όμως, δε θα παίζουμε με τα πράγματα και προπάντων με τα λόγια
Και γελοίοι δε θα γίνουμε ούτε και μαριονέτες
Και αφελείς δεν είμαστε ούτε και ηλίθιοι
Και αν μείνουμε μόνοι μας, ας μείνουμε

Υ.Γ.

Αντιθέτως, θα ευχαριστήσω τον Κώστα Μαυρίδη http://www.eordaia.org/  για τη φιλοξενία του λόγου, όποτε του το ζήτησα. Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να ικανοποιηθεί η δική μου ματαιοδοξία του λόγου ή ο ναρκισσισμός του, αλλά να διαβαστούν αυτά που γράφονται. Δεν έχει σημασία ποιος τα γράφει. Σημασία έχει να διαβάζονται οι όποιες οπτικές γωνίες. Να διευρύνεται το «νόημα». Γιατί το ζητούμενο είναι το χρέος που νιώθει ο καθένας. Και εμείς ασφυκτιούμε από το χρέος του λόγου. Από το υστέρημα του χρόνου αντλούμε, μόνο και μόνο γιατί ορθώνεται μπροστά μας αυτό το χρέος. Και δε μας αφήνει να ησυχάσουμε. Τις νύχτες και τις μέρες. Και αρρωσταίνουμε. Και δε λειτουργούμε στην κανονική ζωή παρά ως τη στιγμή που θα λάβει σάρκα και οστά και πνοή αυτός ο λόγος. Και ως τη στιγμή που θα φύγει από μας, για να τον κοινωνήσει ο άλλος.

14 σχόλια:

  1. Εαν επιθυμειτε, θα χαρω να μας αποστειλλετε κειμενα σας στο www.kozanimedia.gr. Με mail info@kozanimedia.gr

    Παναγιώτης Πλιάτσιος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απ΄ ότι φαίνεται , σημασία για εσάς δεν έχει να διευρύνεται το νόημα, αλλά να μονοπωλεί η σκέψη σας το όποιο νόημα υπάρχει σε αυτή την περιοχή. Το νόημα αγαπητή κα Ντέλλα δεν διευρύνεται με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς τύπου "ακίνδυνο κειμενάκι", ούτε βαθαίνει όταν το χρέος που νιώθει ο διπλανός μας απέναντι στον δικό του χρόνο, μειώνεται κατ΄ αυτόν τον τρόπο απο ανθρώπους, υποτίθεται, του πνεύματος. Το πνεύμα είναι μαθημένο στο να επικροτεί. Η εμπάθεια στο να χαρακτηρίζει. Ευχαριστώ για τη φιλοξενία...
    Τάσος Φούντογλου ( ένας ακίνδυνος κειμενογράφος)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπητέ κ. Φούντογλου

    όταν ένα παιδί δολοφονείται αφού επιχείρησε κάποιος ή κάποιοι να το βιάσουν
    όταν ο δράστης ή οι δράστες κυκλοφορούν ελεύθεροι εδώ και εφτά ολόκληρα χρόνια
    το να θιχτεί κανείς από έναν χαρακτηρισμό "τύπου ακίνδυνο κειμενάκι" είναι πολύ μικρό τελικά. Επιτρέψτε μου, είναι και το τελευταίο ζητούμενο εν τέλει.
    Συγνώμη αν θιχτήκατε
    η πρόθεση ήταν και παραμένει η τραγωδία ενός παιδιού και μιας οικογένειας που κάποιοι επιμένουν επιμελώς να την αποσιωπούν και να την αποκρύπτουν

    Όλγα Ντέλλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αγαπητή κα. Ντέλλα,
    αφού σας ευχαριστήσουμε για τα «κολακευτικά» σας λόγια, θα μας επιτρέψετε να παραθέσουμε τη δική μας άποψη για να λάβετε γνώση των όσων έχουν συμβεί και δυστυχώς λανθασμένα αξιολογήσατε. Τα αρχεία που μας στείλατε ήταν σε μορφή dat (άγνωστή μορφή για εμάς), με αποτέλεσμα να μη μπορέσουμε να τα ανοίξουμε. Σας στείλαμε email για το τελευταίο άρθρο σας (στις 30/06 και ώρα 11:20π.μ.), επισημαίνοντάς σας ότι θα πρέπει να μας τα στείλετε σε μορφή word, όμως το emails ποτέ δεν παραδόθηκε. Ακολουθούν οι headers του email που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές , όπως ότι το emails βλέπει το δικό μας ως spam (προφανώς και άλλα), γι ‘ αυτό και μας γύρισε πίσω ή αλλιώς δεν το λάβατε ποτέ. Για να σας βοηθήσω να τα εντοπίσετε παρακάτω είναι οι συγκεκριμένες επισημάνσεις στην αγγλική γλώσσα: Service unavailable; Client host [75.126.71.52] blocked using safe.dnsbl.sorbs.net; Currently Sending Spam See: http://www.sorbs.net/lookup.shtml?75.126.71.52 και :
    78.87.0.16 does not like recipient.

    :
    78.87.0.16 does not like recipient.
    Remote host said: 554 5.7.1 Service unavailable; Client host [75.126.71.52] blocked using safe.dnsbl.sorbs.net; Currently Sending Spam See: http://www.sorbs.net/lookup.shtml?75.126.71.52
    Giving up on 78.87.0.16.

    --- Below this line is a copy of the message.

    Return-Path:
    Received: (qmail 22836 invoked from network); 30 Jun 2011 11:20:35 -0000
    Received: from unknown (HELO hpHP) (94.69.41.23)
    by localhost with SMTP; 30 Jun 2011 11:20:34 -0000
    Message-ID:
    From: =?UTF-8?B?zpfOu861zrrPhM+Bzr/Ovc65zrrOriDOlc+GzrfOvM61z4HOr860zrEga296YW4u?=
    =?UTF-8?B?Z3I=?=
    To:
    References: <56882.1309388564@cyta.gr>
    In-Reply-To: <56882.1309388564@cyta.gr>
    Subject: Re:
    Date: Thu, 30 Jun 2011 12:28:37 +0300
    MIME-Version: 1.0
    Για να διαπιστώστε ότι όλα αυτά που σας αναφέρω ότι είναι αληθή, παρακαλώ όπως επικοινωνήσετε με τον πάροχο σας για το internet (δηλ. τη cyta), ζητώντας τους να σας μεταφράσουν τις συγκεκριμένες επισημάνσεις,

    Αφού λοιπόν έγινε κατανοητό ότι εμείς προσπαθήσαμε να σας ενημερώσουμε, όπως άλλωστε κάναμε και στο παρελθόν στις 04/02/2011 με ακριβώς το ίδιο πρόβλημα σε άλλο άρθρο σας σχετικά με το «κείμενο της εισήγησης για το αφιέρωμα στον Παπαδιαμάντη με αφορμή την εορτή των Τριών Ιεραρχών» (email που είχατε λάβει τότε και ανταποκριθήκατε στέλνοντάς μας το άρθρο σας στην κανονική μορφή – ανατρέξτε στο αρχείο σας για να δείτε αν αυτά που σας λέω ισχύουν), θα θέλαμε να σας εκφράσουμε την έντονη απογοήτευσή μας για τις κρίσεις σας.

    Ειλικρινά η έκπληξή μας είναι μεγάλη με το χαρακτηρισμό που μας αποδίδεται ως «κλειδοκράτορες του σκότους», όταν μέχρι χθες ως θαυμαστές σας δεν χάναμε ευκαιρία να σας συγχαίρουμε για τα άρθρα σας. Ειλικρινά λυπούμαστε διότι ακόμη και συνεργάτης μας που συναντήθηκε μαζί σας, δεν έχανε στιγμή που να μη σας εκφράζει το θαυμασμό του (και κατ’επέκταση της συντακτικής ομάδας του kozan.gr) για τη δουλειά σας. Όσο για τα υποτιμητικά σας σχόλια για άρθρα άλλων συμπολιτών μας, το αφήνω στην «επανεπεξεργασίας¨» σας, αφού θέλω να πιστεύω ότι μια κυρία του μορφωτικού επιπέδου σας δεν θεωρεί ότι κατέχει την αποκλειστικότητα στο να εκφράζεται. Άλλωστε για εμάς οι αναρτήσεις των άρθρων δεν ήταν ποτέ θέμα σύγκρισης.

    Εμείς λοιπόν θα συνεχίσουμε την – κατά τα λεγόμενά σας - υποκρισία της δήθεν ενημέρωσης του Νομού Κοζάνης, εσείς αντιθέτως καλείστε να επανεξετάσετε την πραγματικότητα.

    Kozan.gr – info@kozan.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Και για να φύγω απο το κάδρο, να σημειώσω απλά οτι ένα κείμενο που αποκαλύπτει τη δυσώδη και λοιμική πραγματικότητα του επαγγελματικού μου χώρου και ζητάει με επιτακτικό τρόπο τη δήμευση των περιουσιών όσων λαφυραγώγησαν τα δημόσια ταμεία, δεν νομίζω πως είναι ακίνδυνο...τουλάχιστον για αυτούς στους οποίους απευθύνεται...καλή συνέχεια στον όμορφο αγώνα σας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πρόκειται λοιπόν για διαδικτυακή παρεξήγηση. Ανακαλώ, λοιπόν, τα περί των κλειδοκρατόρων του σκότους που αφορούν στην ηλεκτρονική εφημερίδα
    www.kozan.gr και υπ’ αυτήν την έννοια είμαι κάπως υποχρεωμένη να ζητήσω συγνώμη.
    Τόσα αποδεικτικά στοιχεία δε χρειαζόντουσαν, όμως. Αρκούσε ένας απλός λόγος.

    Ωστόσο, δόθηκε κάποια αφορμή από όλη αυτή την ιστορία να βγουν πράγματα στην επιφάνεια. Ας πούμε η ίδια η «επιφάνεια». Το μέχρι πού «μπορεί» να δει κανείς.
    Εξηγούμαι:
    Χαίρομαι για τον τρόπο με τον οποίο υπερασπίζεστε τον αρθρογράφο σας. Εύγε.
    Και την ίδια ώρα λυπάμαι.
    Λυπάμαι πολύ για τόσο εκείνος όσο και εσείς εμμένετε να κοιτάτε καρφωμένοι το ίδιο «ακίνδυνο» δέντρο, αδύναμοι να κοιτάξετε πέρα από αυτό, ανίκανοι ίσως να αντιληφθείτε ότι υπάρχουν και άλλα πράγματα γύρω από τη ζωή, ας πούμε ο ίδιος ο θάνατος. Και μάλιστα η δολοφονία ενός κοριτσιού. Μακάρι με τον ίδιο ζήλο να υπερασπιζόσασταν και αυτό το παιδί. Μακάρι με την ίδια ζέση να σχολιάζατε και να κρίνατε και να κατακρίνατε τα όσα τραγικά συμβαίνουν δίπλα σας.
    Εύχομαι να μη χρειαστεί κανείς να ξαναζήσει αυτόν τον πόνο.
    Η απογοήτευση είναι και δική μου.

    Όσο για το θαυμασμό, ήλπιζα ότι έγινα κατανοητή στο άνωθεν κείμενο. Το θέμα δεν είναι εκεί. Δεν έχουμε χρεία αυλοκολάκων. Ανθρώπους ζητάμε και δεν τους βρίσκουμε. Ούτε αυλή καλλιέργησα ποτέ γύρω μου ούτε και θαυμαστές υποθάλπω. Ούτε αποκλειστικότητα διατείνομαι ούτε και τίποτα. Απλώς γράφω. Και δυστυχώς νιώθω. Νιώθω πολύ ακόμα. Μπετόν δεν κατάφερα να γίνω.

    Όσο για το μορφωτικό επίπεδο που προβλήθηκε εξίσου και από τους δυο σας, εννοώ και τον αρθρογράφο σας, δεν το έβγαλα ποτέ στο κουρμπέτι για να το κάνω τώρα. Το επικαλεστήκατε και οι δυο για τους δικούς σας ευνόητους λόγους. Δε θα το κάνω, όμως, και εγώ.

    Καλή συνέχεια σε όλους

    ΟΛΓΑ ΝΤΕΛΛΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. κ. Ντέλλα,
    ο λόγος σας και ναρκισσισμό, και ματαιοδοξία, και εμπάθεια, και διάθεση για αυτοεπιβεβαίωση και ανεύρεση θαυμαστών βγάζει, και όσα ενάντια σε τούτο λέτε απλά δεν πείθουν, λυπάμαι.
    Η αλήθεια κερδίζει. Και τους 'ακίνδυνους' και τους πάσης φύσεως αλλοιωμένους. Κι αν τα κείμενά σας είχαν αλήθεια θα μαλάκωναν τον αναγνώστη και θα κέρδιζαν. Γιατί κανείς δεν επικροτεί το έγκλημα. Ούτε το αγνοεί, κι ας μην έγραψε όπως εσείς γι'αυτό. Και φυσικά αποτροπιασμό νιώθει και θλίψη. Όπως εσείς, και στον βαθμό τον δικό μας, όλων ημών των απ'έξω. Ο άλλος είναι της μητέρας, που λέτε κι εσείς. Όμως η 'αλήθεια' του λόγου σας είναι ζυμωμένη με όλα αυτά που δήθεν αποποιείστε, ματαιοδοξία κλπ., και γι'αυτό δεν κερδίζει αλλά θίγει. Ξέρω δε συμφωνείτε. Και πληγώνεστε, και θα απογοητεύεστε και με το παρόν σχόλιο. Κι αυτό και μόνο δείχνει τη διάθεση και τα κίνητρα, συνειδητά ή ασυνείδητα, που κινούν τη γραφή σας. Έχουμε ανάγκη όχι από λόγο εκτονωτικό απωθημένων, αλλά από λόγο θεραπευτικό, άρα πρώτα θεραπευμένο. Ας μην αντικαθιστούμε τους 'ακίνδυνους' γραφείς με ανεπίγνωστους κινδύνους που εμφωλεύουν μέσα μας και χρωματίζουν και τον λόγο μας. Δεν γράφω επικριτικά. Γράφω γιατί διψάω για αλήθεια, που και στη δική σας γραφή τη βλέπω να καπηλεύεται τις λέξεις για να ντύσει μάλλον δικά σας κενά και απωθημένα. Ως αναγνώστη δε θα με κερδίσει ποτέ αυτό. Θεραπεία δική μας χρειάζεται, για να θεραπεύσουμε και το λόγο έτσι όπως του πρέπει. Ευχαριστώ.
    Ένας απλός διαβάτης ιστολογίων και κειμένων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "....απο ανθρώπους, υποτίθεται, του πνεύματος. Το πνεύμα είναι μαθημένο στο να επικροτεί. Η εμπάθεια στο να χαρακτηρίζει"
    Αυτό έγραψα κα Ντέλλα. Δεν νομίζω να έδωσα, τουλάχιστον εγώ προσωπικά, τα διαπιστευτήρια μου στο μορφωτικό σας επίπεδο....τώρα για τις άλλες αιτιάσεις σας τί να πώ; Οταν στα τοπικά μέσα του Νομού Κοζάνης αρθρογραφούν δεκάδες δημοσιογράφοι και εσείς εγκαλείται για το συγκεκριμένο θέμα έναν ειδικευομενο νεφρολόγο, που απλώς γράφει και δημοσιευει τις σκέψεις του γιατι δεν αναεχεται άλλο την διάχυτη σαχλαμάρα των ημερών του, τότε μάλλον συμβαίνει κάτι άλλο.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Προς την ομάδα του kozan.gr και κάθε ενδιαφερόμενο

    για τη μερική αποκατάσταση της αλήθειας και για του στραβού το δίκαιο

    τη Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011 σας απέστειλα τις πρωινές ώρες το ποίημα-γράμμα-μονόλογο (όπως θέλετε πάρτε το) της Φιλίτσας «Αντίδοτο στη λήθη» από την ηλεκτρονική διεύθυνση majest@otenet.gr μαζί με τη φωτογραφία του ίδιου του κοριτσιού.
    Την ίδια ώρα το «ανώνυμο» αυτό κείμενο, «υπογεγραμμένο» από τη Φιλίτσα και μόνο, ως μια μετά θάνατον, δηλ. μετά τη δολοφονία της φωνή και έκκληση προς όλους εμάς, μια έκκληση για ελπίδα, διαβαζόταν στο δικαστήριο δυο μέρες πριν ολοκληρωθεί η δίκη από το δικηγόρο της οικογένειας κ.Νίκο Κωνσταντόπουλο έτσι όπως γράφτηκε, τρία χρόνια μετά την απόπειρα βιασμού και τη δολοφονία του 15χρονου κοριτσιού στην ορεινή περιοχή Μουρικίου.
    Το ποίημα αυτό κυκλοφορούσε τόσα χρόνια έτσι όπως δημοσιεύτηκε και στο συγκεκριμένο blog με την υπογραφή του νεκρού κοριτσιού και μόνο: http://alypiasxwra.blogspot.com/2011/06/blog-post_23.html

    Δεν το λάβατε ούτε και από αυτήν την ηλεκτρονική διεύθυνση; Μπορεί να το απορρίψατε ως γραφικό και δεν τίθεται θέμα περί τούτου. Είχατε κάθε δικαίωμα.
    Ωστόσο, μια εβδομάδα αργότερα σας ξαναστέλνω κείμενο, το «Οι κλειδοκράτορες του σκότους» και από την ηλεκτρονική μου διεύθυνση και από τη δική σας ηλεκτρονική φόρμα. Δεν δημοσιεύεται. Σας ξαναστέλνω μήνυμα από τη δική σας φόρμα, για να επιβεβαιώσω αν το λάβατε. Δεν απαντάτε.
    Το ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο λειτουργεί κανονικά, εφόσον λαμβάνω καθημερινά μηνύματα χωρίς πρόβλημα.
    Επιπλέον, πριν από καιρό, είχα μεσολαβήσει για να σας στείλει κάποιος οικείος μου κείμενό του, στον οποίο είχα και εγώ ενθέρμως μιλήσει για εσάς. Το στέλνω και πάλι δε λαμβάνω απάντηση.

    Απορώ, όμως, ειλικρινά πως δεν κάλυψε κανείς από την ομάδα του kozan.gr την «κορυφαία αυτή ποινική δίκη» (που ακούστηκε τουλάχιστον τρεις φορές) κατά τα λεγόμενα του κ. Καρβουνίδη, περίλαμπρου δικηγόρου εκ Καστορίας, ο οποίος υπογράμμιζε συνεχώς «πόσο τυχεροί ήταν όλοι όσοι συμμετείχαν σε αυτήν», δικηγόροι, δικαστές, ένορκοι, γονείς, κατηγορούμενος, σόγια κλπ. Τέτοια να γίνονται, παιδιά, σε λόγια να βρισκόμαστε.
    Αυτά είχα να πω και τίποτε άλλο.

    Τέλος, θα σημειώσω απλώς ότι δε γνωρίζω –τουλάχιστον εγώ- κανέναν θεραπευμένο που να γράφει. Δηλώνω παντελή άγνοια. Όλοι όσοι γράφουμε αθεράπευτοι είμαστε και ανάπηροι δηλώνουμε και ακρωτηριασμένοι ομολογούμε και καθημαγμένοι την κάθε μέρα. Αν κάποιος έχει άλλη άποψη, λυπάμαι.

    Στην πραγματικότητα μας λυπάμαι όλους μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Κα Ντέλλα,
    παρακολουθώντας τη συζήτηση κατέληξα στο εξής:«Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνην»!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ΤΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ

    Συχνά, σκουλήκια στο υπόγειο συναντάς. Ευγενικά σκουλήκια, δεν μπορώ να πω, σε χαιρετούν με τάξη και με σέβας, αλλά συνεχίζουνε το έργο τους. Ποιο είναι το έργο τους; Μα, η καταστροφή του κόσμου, φυσικά. Φαίνονται μαλακά και ακίνδυνα, όπως εκείνα που καρφώνουμε στ' αγκίστρι, για να ψαρέψουμε μικρά ή μεγάλα ψάρια, όμως τα ψάρια, στην περίπτωση αυτή, είμαστ' εμείς και πάντοτε σχεδόν τσιμπάμε, γιατί αυτά τα τόσο αθώα σκουλήκια τρώνε σιγά σιγά του κόσμου τα θεμέλια, αρχίζοντας απ'τα δικά μας. Εγώ, ωστόσο, δεν τσιμπάω πια κι αδιάκοπα τα λιώνω κάτω απ' τις πατούσες μου, αλλά γλιστρώ και πέφτω μέσα στον πολτό, μέσα σ' αυτή τη σιχαμένη λάσπη που με πνίγει.

    ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Aφήστε τον Χιόνη και τα χιόνια και επιτέλους εκφραστείτε με τη δική σας σκέψη... Συνέλθετε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Εχεις ξεφύγει κούνια...ντέλλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Είναι αυτό που είναι η κ.Ντέλλα.
    Οι άλλοι ας βλέπουν ό,τι τους αρέσει. Εξάλλου βλέπουμε αυτό που θέλουμε να δούμε.
    "Γιατί το πιο εκκεντρικό πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι να είσαι ο εαυτός σου...."
    Θέλει δύναμη για να είναι κανείς αληθινός.
    Αλλά η κολοβή αλεπού δεν κάθεται να χολοσκάσει.
    Κόβει τα πάντα στα μέτρα της και τα βαφτίζει,
    περιφρονητικά αναφωνόντας ότι "όμφακες εισίν".

    Ωστόσο, σα να μου φαίνεται ότι κάποιος τους
    ταρα-κούνησε, κ.Ντέλλα.
    Αλλά, τι κρίμα! Αντί να ανοίξουν τα μάτια και τα αυτιά της ψυχής, αυτάρεσκα απάντησαν, όχι σαν παιδιά, αλλά παιδαριωδώς.

    ΦΩΤΕΙΝΗ ΒΟΥΛΚΙΔΟΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή