Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

Ανάπηρος έστω...


ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

Οι τσαγκαράδες να φτιάνουν όπως πάντα
γερά παπούτσια
Οι εκπαιδευτικοί να συμμορφώνονται με το
αναλυτικό πρόγραμμα του Υπουργείου
Οι τροχονόμοι να σημειώνουν με σχολαστικότητα
τις παραβάσεις
Οι εφοπλιστές να καθελκύουν διαρκώς νέα σκάφη
Οι καταστηματάρχες ν' ανοίγουν και να κλείνουν
σύμφωνα με το εκάστοτε ωράριο
Οι εργάτες να συμβάλλουν ευσυνείδητα στην άνοδο
του επιπέδου παραγωγής
Οι αγρότες να συμβάλλουν ευσυνείδητα στην κάθοδο
του επιπέδου καταναλώσεως
Οι φοιτητές να μιμούνται τους δασκάλους τους και
να μην πολιτικολογούν
Οι ποδοσφαιριστές να μη δωροδοκούνται πέραν
ενός λογικού ορίου
Οι δικαστές να κρίνουν κατά συνείδησιν και
εκτάκτως μόνον, κατ' επιταγήν
Ο τύπος να μη γράφει ό,τι πιθανόν να εμβάλλει εις
ανησυχίαν τους φορτοεκφορτωτάς
Οι ποιητές όπως πάντα να γράφουν
ωραία ποιήματα.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Κι όχι αυταπάτες προπαντός.

Το πολύ-πολύ να τους εκλάβεις σα δυο θαμπούς
προβολείς  μες στην ομίχλη
Σαν ένα δελτάριο σε φίλους που λείπουν με τη
μοναδική λέξη: ζω

"Γιατί", όπως πολύ σωστά είπε κάποτε κι ο
φίλος μου ο Τίτος,
"Κανένας στίχος σήμερα δεν κινητοποιεί τις μάζες
Κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα".

Έστω.
Ανάπηρος, δείξε τα χέρια σου. Κρίνε για να κριθείς.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου