Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

"Το λεν δικαιοσύνη..."



ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

[....]

Καμένο δείχνει αυτό το δέντρο, αλλά δεν είναι. Ανεστραμμένο είναι, διεστραμμένο ίσως, καμένο όχι. Κουράστηκε καρπούς να δένει για τους άπληστους, δροσιά και θρόισμα να χαρίζει στους αχάριστους. Κάτω απ' το χώμα, τώρα, το σκιερό του φύλλωμα στεγάζει τους νεκρούς, τα φρούτα του ευφραίνουν αρουραίους και ασβούς.
Καμένο δείχνει αυτό το δέντρο, αλλά δεν είναι. οργισμένο είναι, διψασμένο για εκδίκηση ίσως, καμένο όχι. Τα φοβερά πλοκάμια των ριζών του βυζαίνουνε τον ουρανό, απομυζούν το οξυγόνο των αδίκων. Πνίγεται μες στον ύπνο του ο ξυλοκόπος άνθρωπος, πνίγονται τα παιδιά του κι η γυναίκα του.
Καμένο δείχνει αυτό το δέντρο, αλλά δεν είναι. Μεταλλαγμένο είναι σίγουρα μεταλλαγμένο, καμένο όχι. Κάποτε, το' λεγαν ελιά, φτελιά ή καστανιά, οξιά, κουκουναριά ή βαλανιδιά...Τώρα, το λεν δικαιοσύνη.

[...]

Ελάφι ελαφροϊσκιωτο, που ονειρεύτηκε τα ύψη, άφησε την εύφορη κοιλάδα, τα βαθύσκια δάση και πήρε τα γυμνά βουνά, κι από κορφή σ' άλλη κορφή, μέχρι την πιο ψηλή, κι από αστέρι σ' άλλο αστέρι, ανάλαφρα πηδώντας, σκαρφάλωσε ως το βασίλειο του χάους.
Κανείς δεν ξέρει τι απόγινε το ελαφροϊσκιωτο ελάφι. Μπορεί ζητιάνος να' γινε, σ' αυτό τον ξένο τόπο,
μπορεί και βασιλιάς, σύμβιος της Μεγάλης Νύχτας.

ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου