Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2011

Αυγούστου μπόρες


ΤΟ ΣΤΑΥΡΩΜΑ

Σαν ήμασταν παιδιά
αρχίζει ο πατέρας
και βοσκάγαμε κοντά στο νόχτο το κοπάδι
καλοκαίρι ήταν
κι από τη ζέστη την πολλή
κι από την κάψα
άρχιζε ψιλή βροχή κι έπειτα καταιγίδα
και τότε τρέχαμε μες στα πλατάνια να κρυφτούμε
ένας τη φλούδα έξυνε
και πάνω στο δέντρο σταυρό χάραζε
από τους κεραυνούς να μας φυλάξει

σαν ήμασταν παιδιά
λέει ο πατέρας
τα δέντρα σταυρώναμε
και στις κουφάλες τους το φόβο μας κλειδώναμε
σαν ήμασταν παιδιά
τα δέντρα τα σταυρώναμε
με το χάραγμα
στον ίσκιο του Θεού να φυλαχτούμε

Πες μου πατέρα
πού να’ βρω ένα δέντρο
στη σκιά του να κρυφτώ κι εγώ
από τη μπόρα να γλυτώσω
πού να’ βρω
πλάτανο ή δρυ βασιλική
και πέτρα αιχμηρή
τη φλούδα να την ξύσω
και τον κορμό με σταύρωμα
να τον πληγώσω

Πες μου πατέρα
πού έχει τώρα δέντρα
καρφωμένα για να σταυρωθούνε
πες μου
ποια είναι αυτά
που θα θελήσουνε για μένανε
να σταυρωθούνε
πες μου πού είναι
και πώς θα τα γνωρίσω
στη σκιά τους να τρέξω να σταθώ
και τον κορμό με φίλημα
να τον σταυρώσω


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου