Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Ύπνο γλυκό κοιμόμουνα

ΤΟ ΠΑΛΤΟ
Εύδον δη γλυκύν ύπνον
Γρηγόριος ο Θεολόγος

Έλα Αρετή στο σπίτι μας κι ας είσαι όπως κι αν είσαι
Του Νεκρού Αδελφού 
Είχε σημάνει εσπερινός θυμάμαι
και ήτανε χειμώνας
παραμονή Αγίου Στεφάνου
μπορεί κι ανήμερα το βράδυ
όταν στον ύπνο μου ήρθες ξανά
μετά από καιρό πολύ αδελφέ μου
έλα
στη μάνα για να πάμε
είπες
και μ' έπιασες από το χέρι
θυμίαμα θυμάμαι και τις καμπάνες να σημαίνουν
κόσμος πολύς
που πήγαινε κι ερχόταν
πανήγυρις καλοκαιριού μέσα στο χειμώνα
τη μάνα δεν τη βρήκαμε
όσο και αν την ψάξαμε
στον κάτω στον απάνω
μα ίσως και να μας πρόφτασε
στην έξοδο του ονείρου
στάθηκες για μια στιγμή
σε κάτι σκαλοπάτια
φορούσα παλτό βαρύ
που το' χω από χρόνια
έσκυψες την άκρη του έπιασες
τη φίλησες
"μη μ' αφήσεις ποτέ"
με άκουσα να λέω
και βγήκα από το όνειρο αμέσως
μα ένα χρόνο σχεδόν τώρα
το κουβαλώ στην κάθε μέρα
παραμονή Αγίου Μηνά 2011

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου