Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

Στα ίχνη ποιητών και ολόσωμων αγίων

[...]
Με ψυχήν πικραμένην
ορθός επί την πρύμνην
βλέπει επάνω εις την θάλασσαν
την ησυχίαν χυμένην
     και εσπέριον σκότος

[...]
Τα λυπημένα ομμάτια του
τότε αν σηκώση ο ναύτης,
βλέπει επάνω εις την χώραν του
τρέμον και μεσουράνιον
     το πρώτον άστρον.

Ούτως αν χάση ο άνθρωπος
το φως, και τον σκεπάση
μακάριον σκότος, βλέπομεν
επ' αυτόν ανατέλλον
     άστρον ελπίδος.

Η ΒΡΕΤΤΑΝΙΚΗ ΜΟΥΣΑ

Τρέξε επάνω εις τα κύματα
της φοβεράς θαλάσσης,
κινδύνευσε, αναστέναξε,
πίε το πικρόν ποτήριον
     της ξενιτείας

ΕΙΣ ΑΓΑΡΗΝΟΥΣ




Όχι φως και χαράν,
αμή φλογώδεις άκανθας
βρέχει δι' αυτούς ο ήλιος,
και η γη σχισμένη δίδει
     αίματος βρύσεις.

Πού μ' έφερεν ο πόνος μου;...

ΕΙΣ ΧΙΟΝ





Ω φιλτάτη πατρίς,
ω θαυμασία νήσος,
Ζάκυνθε [...]

Ποτέ δεν σε ελησμόνησα,
ποτέ -Και η τύχη μ' έρριψε
μακρά από σε [...]

Αλλά ευτυχής, ή δύστυνος,
όταν το φως επλούτη
τα βουνά, και τα κύματα,
σέ εμπρός των οφθαλμών μου
     πάντοτες είχον.




Συ, όταν τα ουράνια
ρόδα με το αμαυρότατον
πέπλον σκεπάζη η νύκτα,
συ είσαι των ονείρων μου
     η χαρά μόνη.









[...]
Μοσχοβολάει το κλίμα σου,
ω φιλτάτη πατρίς μου,
και πλουτίζει το πέλαγος
από την μυρωδίαν
     των χρυσών κήτρων.

Η λαμπάς η αιώνιος
σου βρέχει την ημέραν
τους καρπούς, και τα δάκρυα
γίνονται της νυκτός
     εις εσέ κρίνοι.


[...]
Ας μη μου δώση η μοίρα μου
εις ξένην γην τον τάφον
είναι γλυκύς ο θάνατος
     μόνον όταν κοιμώμεθα εις την πατρίδα.

Ο ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΣ



Ω τέκνον μου, ω τέκνον μου,
αγαπητόν μου σπλάγχνον,
ανόμοιος είναι η μοίρα μας,
και προσπαθείς ματαίως
     να μ' αγκαλιάσης.

Παύσε τα δάκρυα. Ησύχασε
το πάθος της καρδιάς σου.
Αν η χαρά η ανέλπιστος,
ότι με είδες, βρέχη
     τους οφθαλμούς σου

[...]
Ω φωνή, ω μητέρα,
ω των πρώτων μου χρόνων
σταθερά παρηγόρησις
όμματ' οπού μ' εβρέχατε
     με γλυκά δάκρυα!

Και συ στόμα οπού εφίλησα
τόσαις φοραίς, με τόσην
θερμοτάτην αγάπην,
πόση άπειρος άβυσσος
     μας ξεχωρίζει!

Άι, και άπειρος ας είναι
κ' έτι φοβερωτέρα
εκεί μέσα ατάρακτος
θέλω εγώ συντριφθείν
    γυρεύοντάς σας.

ΕΙΣ ΘΑΝΑΤΟΝ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου