Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2012

Αναγνώσεις ενός εγκλεισμού


Από τις ελάχιστες -μήπως και η μοναδική- αναγνώσεις του εγκλεισμού ενός χειμώνα και μιας άνοιξης -που ήταν χειμών δριμύτατος και αυτή- το διήγημα του Τολστόι "Από τι ζουν οι άνθρωποι" στις εκδόσεις Μαϊστρος. Εντοπίστηκε, όπως εντοπίζει κανείς τα πολύτιμα του διαδικτύου, εντελώς δηλαδή απρόσμενα και συμπτωματικά. Θαρρώ πως διαβάζεται απνευστί, ίσως όμως να' ναι μονάχα η δική μου εντύπωση. Έχω τη βεβαιότητα όμως πως παραμυθεί με τον τρόπο που είναι σε θέση να το κάνει ένα παραμύθι. Το θυμήθηκα εντός της αγρυπνίας του μοναστηριού που είχε την ενιαύσια εορτή του -σαν Ακολουθία και αυτό δίχως όρθρο και εξάψαλμο, δίχως καν εσπερινό. Πότε μέσα, πότε έξω, πότε στο ημίφως των κεριών και η θέρμη των υπόκωφων προσευχών να πλανιέται ως λίβας μέσα στις ανάσες και στα σώματα, πότε στον έναστρο ουρανό να διαχέεται η σκέψη, να επιχειρεί διακαώς και κάποτε ματαίως σήματα να πιάσει και μηνύματα από το υπερπέραν. Οι τρόποι σε θέλγουν εξίσου και μια ζωή ανάμεσα. Πετάς ως και τη σκούφια σου, που' λεγε ο Ελύτης για τον Σκιαθίτη, γι' αυτό το ανάμεσα. Και το πληρώνεις, καθώς κατά συρροήν, όπως και οι υπόλοιποι θαμώνες και ζηλωτές του τρόπου αυτού.

"Έμαθα ότι όλοι οι άνθρωποι δεν ζουν επειδή φροντίζουν τους εαυτούς τους, αλλά από αγάπη.
Η μητέρα δεν είχε τη γνώση των αναγκών των παιδιών της στη ζωή. Ούτε ο πλούσιος γνώριζε τι ανάγκες είχε ο ίδιος. Και κανένας άνθρωπος δεν γνωρίζει ποτέ του, σαν έρθει το βράδυ, αν θα χρειαστεί ή δεν θα χρειαστεί μπότες για περπάτημα ή παντόφλες για τον τάφο.
Όταν ήμουν άνθρωπος κρατήθηκα στη ζωή, όχι επειδή φρόντισα τον εαυτό μου, αλλά επειδή εμφανίστηκε η αγάπη με τη μορφή ενός περαστικού και επειδή αυτός και η γυναίκα του με λυπήθηκαν και μ' αγάπησαν. Τα ορφανά κρατήθηκαν στη ζωή όχι λόγω της φροντίδας της μητέρας τους, αλλά επειδή υπήρχε αγάπη στην καρδιά μιας γυναίκας, μιας ξένης προς αυτά, η οποία τα λυπήθηκε και τ' αγάπησε. Και όλοι οι άνθρωποι δεν κρατιούνται στη ζωή λόγω της μέριμνας που δείχνουν για τον εαυτό τους, αλλά επειδή υπάρχει αγάπη στον άνθρωπο.
Παλιότερα γνώριζα ότι ο Θεός έδωσε ζωή στους ανθρώπους και επιθυμεί να μπορούν να ζουν. Τώρα κατάλαβα περισσότερα απ' αυτό.
Καταλαβαίνω ότι ο Θεός δεν επιθυμεί να ζουν χώρια οι άνθρωποι και γι' αυτό δεν τους αποκαλύπτει τι ανάγκες έχει ο καθένας ξεχωριστά. Αλλά επιθυμεί να ζουν ενωμένοι και γι' αυτό αποκαλύπτει στον καθένα τους τι είναι απαραίτητο για όλους.
Έχω καταλάβει τώρα ότι, παρόλο που οι άνθρωποι πιστεύουν ότι ζουν επειδή φροντίζουν τους εαυτούς τους, στην πραγματικότητα η αγάπη είναι εκείνη που τους κάνει να ζουν. Εκείνος ο οποίος έχει την αγάπη βρίσκεται εντός του Θεού και ο Θεός εντός αυτού, επειδή ο Θεός είναι αγάπη".

ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΙ, Από τι ζουν οι άνθρωποι (μτφρ.Γρηγόρης Κονδύλης), εκδόσεις Μαϊστρος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου