Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

"Διψασμένοι για λίγη λάμψη όρους Θαβώρ"


Βράδυ αράχνης   τι ωραία μυρίζει γύρω μου η απελπισία

[...]

Ουριήλ Γαβριήλ   και απόψε τι    που ξανάρχομαι και πάω
μεταμφιεσμένος σε ευτυχή   να ξεγελάσω το δρόμο της Σελήνης!

Αλλ' εκείνη ξέρει   Και από τον γυναικωνίτη τ'ουρανού χαμογελά
θλιμμένη με μια γλάστρα δίπλα της βασιλικό   σαν να θέλει να πει
ότι κάτι ακόμη αληθινό μάς απομένει

[...]

Τόσο δύσκολο μα τόσο

Δύσκολο να ζήσεις   Και στον κόσμο της ψυχής ο πόλος μια
περιοχή ακατοίκητη   Πού να μιλήσεις; τι να πεις;

Αλλού σκίζεται η ζωή και αλλού στάζει το αίμα

Σταθερά τα παμπάλαια πράγματα μες στα τωρινά μας επιβιούν

[...]

Βράδυ αράχνης   τι πικρά μα τι μεθυστικά που ζήσαμε κάτω από τη
συνεχή βροχή του Αυγούστου

Ολόσωμοι πάνω στο φως και μαύροι έως θανάτου

Τι τραγούδι μα τι κλάμα με κομμένη ανάσα   μην καταλαβαίνοντας
πώς γυρίζεται και αδειάζει το άδικο   γυρίζεται και αδειάζει ο πόνος
γυρίζεται και αδειάζει από αιώνες η βοή των αρμάτων   ώστε πια

Ουριήλ Γαβριήλ   αντανάκλαση να' ναι των ψυχών και κάτοπτρο η
Σελήνη   που διπλό τον κόσμο δείχνει

Εδώ με τις ανάστροφες κλαίουσες πάνω στα νερά...

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ, Τα δυο του κόσμου (παραλλαγή)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου