Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2013

Εκλεκτικές συγγένειες

Δεν ξέρω γιατί εντός μου γειτνίασαν τα κάτωθι ποιήματα και οι "άνωθεν" ποιητές. Τα παραθέτω όμως, όπως ξεκόλλησαν από τη μνήμη και ήρθαν κοντά μου. Υπάρχει κοινό υπόγειο ρεύμα σαφώς και σαφέστατο. Όπως όμως λέει και ο Αργύρης Χιόνης, ασφαλώς και δε μιλάμε για επιδράσεις, παρά μονάχα για συμπτώσεις. Εδώ ίσως η λέξη γειτνίαση, να είναι πιο σαφής και ενδεικτική. Έστω και αν το πρώτο στοχεύει στους ποιητές, ενώ το δεύτερο στους υπόλοιπους. Στην πραγματικότητα ο στόχος είναι ένας και ο ίδιος. Ποιανού όμως άραγε είναι ποιο; Καθώς και οι δυο τους τον ουρανό έψαχναν, εκείνον του επέκεινα, φιλτραρισμένο όμως και μέσα από τον χοϊκό, ίσως και να μην έχει σημασία εντέλει ποιο και ποιανού. Κάτι που μπορεί να ενθουσίαζε και τους ίδιους. 

Δὲν εἴμαστε ποιητές

Δὲν εἴμαστε ποιητὲς
Σημαίνει ἐγκαταλείπουμε τὸν ἀγῶνα
Παρατᾶμε τὴ χαρὰ στοὺς ἀνίδεους
Τὶς γυναῖκες στὰ φιλιὰ τοῦ ἀνέμου
Καὶ στὴ σκόνη τοῦ καιροῦ
Σημαίνει πὼς φοβόμαστε
Καὶ ἡ ζωή μας ἔγινε ξένη
Ὁ θάνατος βραχνάς.


ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ


Ῥομαντικὸς ἐπίλογος

Μὴ μὲ διαβάζετε ὅταν δὲν ἔχετε
παρακολουθήσει κηδεῖες ἀγνώστων
ἢ ἔστω μνημόσυνα.
Ὅταν δὲν ἔχετε
μαντέψει τὴ δύναμη
ποὺ κάνει τὴν ἀγάπη
ἐφάμιλλη τοῦ θανάτου.
Ὅταν δὲν ἀμολήσατε ἀϊτὸ τὴν Καθαρὴ Δευτέρα
χωρὶς νὰ τὸν βασανίζετε
τραβώντας ὁλοένα τὸ σπάγγο.
Ὅταν δὲν ξέρετε πότε μύριζε τὰ λουλούδια
ὁ Νοστράδαμος.
Ὅταν δὲν πήγατε τουλάχιστο μιὰ φορὰ
στὴν Ἀποκαθήλωση.
Ὅταν δὲν ξέρετε κανέναν ὑπερσυντέλικο.
Ἂν δὲν ἀγαπᾶτε τὰ ζῶα
καὶ μάλιστα τὶς νυφίτσες.
Ἂν δὲν ἀκοῦτε τοὺς κεραυνοὺς εὐχάριστα
ὁπουδήποτε.
Ὅταν δὲν ξέρετε πῶς ὁ ὡραῖος Modigliani
τρεῖς ἡ ὥρα τὴ νύχτα μεθυσμένος
χτυποῦσε βίαια τὴν πόρτα ἑνὸς φίλου του
γυρεύοντας τὰ ποιήματα τοῦ Βιγιὸν
κι ἄρχισε νὰ διαβάζει ὦρες δυνατὰ
ἐνοχλώντας τὸ σύμπαν.
Ὅταν λέτε τὴ φύση μητέρα μας καὶ ὄχι θεία μας
Ὅταν δὲν πίνετε χαρούμενα τὸ ἀθῶο νεράκι.
Ἂν δὲν καταλάβατε πῶς ἡ Ἀνθοῦσα
εἶναι μᾶλλον ἡ ἐποχή μας.
ΠΡΟΣΟΧΗ
ΧΡΩΜΑΤΑ
Μὴ μὲ διαβάζετε
ὅταν
ἔχετε
δίκιο.
Μὴ μὲ διαβάζετε ὅταν
δὲν ἤρθατε σὲ ρήξη μὲ τὸ σῶμα...
Ὥρα νὰ πηγαίνω
δὲν ἔχω ἄλλο στῆθος.


ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου