Κυριακή, 4 Αυγούστου 2013

Της Παναγίας


Τις μέρες τούτες πάντα έχω στο νου μου το ποίημα "Φοβερά προστασία" του Μουντέ. Το παίρνω απ' το ράφι και το ξαναδιαβάζω κι έπειτα πάλι το αφήνω στη σιωπή του. Το ίδιο και φέτος. Μόνο που τώρα ας κάνει και μια στάση στη χώρα της Αλυπίας, όπως του πρέπει. Άλλωστε η ανάβαση προς την Παναγιά μόλις που ξεκίνησε. Εδώ, σε τούτο τον τόπο, τις μέρες αυτές του Αυγούστου εύχονται "Καλή Παναγιά". Πως λέμε "Καλή Ανάσταση". Το οικειοποιούμαι. Καλή Παναγιά λοιπόν.

Η ΦΟΒΕΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

[...]

Πορταϊτισσα, φυλάς την πόρτα μου
Ρόδο Αμάραντο, που μου ραίνεις την ερημιά
με ροδόσταμο

Άξιον εστί, που με δυναμώνεις
ν' ανασηκωθώ σφαδάζοντας
μπροστά στην εικόνα σου.
Άξιον εστί, ανασηκώνομαι
σφαδάζοντας με απαντοχή
μπροστά σου
για να διαβάσω στο σκοτεινό σου
πρόσωπο γραμμένη
την αυθεντικότητα της αγάπης
που' ναι πιο κραταιή
κι αδάμαστη
κι απ' τον καιρό.

ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΜΟΥΝΤΕΣ, Νηπιοβαπτισμός, Καστανιώτης 1993

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου