Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Το ζωνάρι του Θεού


Έρχεται και φεύγει αποδημητικός. Ο ήλιος. Αρχίζει, παύει. Αποδημητική και αυτή. Η βροχή. Στην Άρτα το ουράνιο τόξο το λένε το ζωνάρι του Θεού. Το παραπάνω είναι αυτό ακριβώς το άνοιγμα που αφήνει το ζωνάρι του Θεού στην ψυχή μετά τη βροχή. Η ίδια η βροχή όμως είναι τα δύο παρακάτω. Της ταιριάζουν πολύ. Αυτής της σιγαλής του φθινοπώρου. Της σχεδόν αθόρυβης. Της ευεργετικής. Όπως και εκείνος άλλωστε που την ακολουθεί. Ευεργετικός και αυτός. Ο ήλιος. Το φως το γλυκό του φθινοπώρου. Η εναλλαγή τους δοκιμάζει τις επιούσιες αντοχές. Η πίστη στο φως εντούτοις σώζει. Σ' αυτό το αποδημητικό. Το ζωνάρι του Θεού. Η γέφυρα που ενώνει τον ήλιο με τη βροχή του. Ή τη βροχή με τον ήλιο της. Και όλα τούτα στον δεύτερο ήδη του φθινοπώρου.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου