Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

"Και χιόνισε στις 24 στα ψηλά"


Το χιόνι ακούγεται. Όπως ο θάνατος, όταν ενσκήπτει. Το χιόνι ακούγεται κι ας το τυλίγει η αυτονόητη σιωπή του. Το χιόνι ακούγεται. Όπως ο χρόνος που έρχεται και που φεύγει. Τον σταματάς. Στη χαρά μα και στη λύπη. Στη λύπη μάλιστα σταματά μοναχός του. Και στη χαρά δρασκελίζει. Όσο κι αν τον πασχίζεις. Στο πένθος σκοντάφτει -ίσως και για πάντα. Σκοντάφτουμε στο πένθος σήμερα. Στυλιανού του Αγίου και Αλυπίου του Κιονίτου, Νίκωνος του "μετανοείτε" και Γεωργίου νεομάρτυρος του εκ Χίου. Σκοντάφτουμε σήμερα, μα και στο επιούσιο της μνήμης του. Γιατί όλα γίναν όπως τα είδε, γιατί "χιόνισε στις 24 στα ψηλά", στην πρώτη του ετήσια μνήμη, γιατί κάθε χρόνο τούτες τις μέρες το χιόνι θα έρχεται, όπως το πένθος εισελαύνει και ο θρήνος ακολουθεί, θες δε θες, αντέχεις δεν το αντέχεις.

ΧΙΟΝΙΣΕ

Ξημερώσαμε κάτασπρα και συνεχίζει να το ρίχνει,
το' χει στρώσει χοντρά, η φθινοπωρινή μετάβαση έληξε
και ξαναεγκαταστάθηκαν τ' αρθριτικά,
διανύουμε τον χειμώνα.
Ο τελευταίος μάγος του Νομού μας Ζούμπος
πρόβλεψε χιόνι 25 Νοεμβρίου,
και χιόνισε στις 24 στα ψηλά.
Σήμερα πρώτη Δεκεμβρίου είμαστε στ' άσπρα,
κρύο για σταφίδες, οικονομημένες Καλημέρες
και λιγότερες διενέξεις, λευκάνθηκε και η πρασιά.
Μετά βγήκε ένας άνεμος
από τη Μπάνιτσα ως τα τελειώματα της περιοχής
τσάκισε δέντρα, στο Κλειδί έσμπρωχνε τα σκυλιά,
θαφτήκαν γιωταχί και πέφταν μύτες.
Μέσα στο Αμύνταιο πήρε παντζούρια
τα σπίτια είχαν ανάψει φώτα αυτοάμυνας,
σε ολόκληρη κωμόπολη
δεν περπατούσε ψυχή.

ΜΙΜΗΣ ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ, Παλιές Ηλικίες, Ερμής 2002 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου