Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

"Θα σας μαρτυρήσω όλους στο Θεό"


Ακούω τη γυναίκα να ρωτά, την προαιώνια ερώτηση, να διαιωνίζεται μέσα στους αιώνες: Και πού είναι ο Θεός εκεί, παππούλη; Γιατί δεν κάνει κάτι; Γιατί δεν είναι ανάμεσά τους; 

Ακούω και την απάντηση: Ο Θεός είναι εκεί και αγκαλιάζει όλα αυτά τα παιδιά που εμείς σκοτώνουμε και περιμένει εσένα και εμένα να κάνουμε κάτι. Και εμείς δεν κάνουμε.

Τυλιγμένοι μέσα στην αυτάρκεια των στιγμών ευτυχίας και δυστυχίας μας ο καθένας, ανήμποροι να εισβάλουμε στην όποια εμπόλεμη πραγματικότητα ή να την αποτρέψουμε, ελάχιστοι μπρος στον ανθρώπινο πόνο, μονάχα ρωγμές με λόγια είμαστε να σημαδεύουν το κενό.

"Θα σας μαρτυρήσω όλους στο Θεό" φωνάζει το μικρό παιδί "Θα του τα πω όλα". Και τούτη η κραυγή, παιδιού που πέθανε πια, στοιχειώνει την όποια θερινή πραγματικότητα, στοιχειώνει την όποια μακαριότητά μας, στοιχειώνει τον ύπνο και τον ξύπνο μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου