Πέμπτη, 7 Αυγούστου 2014

Από Θεό


Πόσο κράτησε η Μεταμόρφωση; Μια σταγόνα, γράφει ο Αυγουστίνος. Μια σταγόνα ήταν αρκετή να τυλίξει μέσα σε φως θεϊκό τον Υιό, μια σταγόνα αρκούσε για τους άλλους να Τον δουν μέσα σ' αυτό το θεϊκό του φως, να πέσουν να Τον προσκυνήσουν.

Σημειώνει κανείς σχεδόν αυθαίρετα τις ελάχιστες σταγόνες μέσα στις οποίες τυλίγεται κάποτε η κάθε ψυχή με αυτό το θεϊκό της φως και μέσα σ' αυτό το φως αξιώνονται και τη βλέπουν και οι άλλοι, αξιώνεται και η ίδια και βλέπει σχεδόν ως πρωτόπλαστο τον εαυτό της, ενδεδυμένο με μια χαρά αλλιώτικη. 

Η στιγμή προκαλεί σε γονυκλισία. Και όλοι -αυτοί που το βλέπουν- γονατίζουν μπρος σε αυτό το ολιγόλεπτο φως της, που τη μνήμη του θα κρατήσουν -μαζί με την ίδια την ψυχή που το αξιώνεται- πολύ περισσότερο από ό,τι κράτησε το ίδιο.

Σημειώνει κανείς πως από Θεό μας έκανε ο Θεός και όχι από χώμα. Από Θεό απλώς, για τούτο και κάποτε -μες στο ελάχιστο μιας σταγόνας- επιτρέπει να ντυθεί κανείς, και ο πιο ατελής, αυτό το θεϊκό φως, της αγάπης το φως και του έρωτα. Της καλοσύνης και της τρυφερότητας. Της άνευ ψιμυθίων ανθρωπιάς.

Μαλακώνει τότε η ψυχή όπως μαλακώνουν τα βουνά μέσα στο φως της δύσης. 

Μαλακώνει όπως ζεστή η άμμος μες στην έρημο.

Και φωτίζει φως. Αυτό του Θεού το φως που το μεταγγίζει ως έρωτα και ως αγάπη. Καλοσύνη και τρυφερότητα. Αψιμυθίωτη ανθρωπιά. Που κάνει τους αγίους να πατούν πάνω από τα ύδατα, όπως ο Άγιος του ποταμού Νικάνορας και τους Θεούς να περπατούν πάνω από τη θάλασσα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου