Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2014

Στο βουνό των ελάτων


ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΤΩΝ ΕΛΑΤΩΝ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

[...]
Αδίκως δεν εσχέτιζα, χρόνους τώρα, την άνοδο του βουνού
των Ελατιών, με τα Χριστούγεννα εν καιρώ χειμώνος.
Απ' τις Γιορτές, αυτήν κυρίως ψηλά γιορτάζει όλος ο χρόνος
τα κεράκια και τα στολίδια μόνο λείπουν απ' το δέντρο αυτό,
που με μεγαλοπρέπειαν αφθονεί. Πρώτες αυτές οι κορφές
οι περύψηλες γίνονται τρυφερές ερωτεμένες αγκαλιές,
να δεχτούν τον Ερχόμενο στη γης, μια νύχτα παγερά,
μικρόν Χριστό, εν είδει χιονάτης νεφέλης, που ορμάει από Βορρά!

Αλλά χτες είδα παραπανίσια, που δεν θα λησμονήσω,
βέβαια πράγματα κι' αυθεντικά: είδα αυτό το Αχούρι, σκοτεινό,
αμελημένο, κι' οσφράνθηκα και πάτησα το μαλακό σανό!
Θέλησα, αμέσως τότε, αλλά κρατήθηκα, να τραγουδήσω
(τόσον ήτο Χριστουγεννιάτικο το πράγμα) τον ύμνο των Ποιμένων:
ήτον ως να είδα το Νιογέννητο, την Παναγία, και πιο πίσω
πολλούς Αγγέλους. Και τον Ιωσήφ γονατισμένον!

Τ.Κ.ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου