Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

Το τίποτα ωραιότερο της ευσπλαχνίας

 
 
Ένα άλλο βράδυ τον άκουσα να κλαίει δίπλα.
Χτύπησα την πόρτα και μπήκα. Μου 'δειξε πάνω στο κομοδίνο ένα μικρό ξύλινο σταυρό.
«Είδες -μου λέει- γεννήθηκε η ευσπλαχνία! Έσκυψα τότε το κεφάλι κι έκλαψα κι εγώ.
Γιατί θα περνούσαν αιώνες και αιώνες και δε θα 'χαμε να πούμε τίποτα ωραιότερο απ' αυτό.

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου