Τρίτη, 3 Μαΐου 2016

Σταυραναστάσιμο


Ο χρόνος της Ανάστασης είναι η σχέση
 
Βιώνει πληρέστερα την Ανάσταση, εκείνος που γνώρισε τον έρωτα και έμαθε πως ο χρόνος χάνεται μονάχα σε ένα κοίταγμα. Εκεί όπου οι λέξεις και οι έννοιες στέκονται ανήμπορες στην αμεσότητα της εμπειρίας. Γιατί είναι πολύ μεγαλύτερο αυτό που βιώνει ο ερωτευμένος από αυτό που μπορεί να περιγράψει. Ως εκείνον τον χωρικό που κοιτούσε ώρες την Παναγία και σε ερώτηση του νεωκόρου «μα τι κάνετε εκεί;», απάντησε, «τίποτα, απλά την κοιτάω και με κοιτάει..».
 
Η αιωνιότητα δεν είναι αόριστος απρόσωπος χρόνος. Αλλά μία μετοχή σε κοινωνία αναστάσιμων σχέσεων, με τον Θεό και τους ανθρώπους. Ο παράδεισος είναι ο χρόνος που χάνεται στο όνομα της σχέσης. Αυτό που δεν πεθαίνει δεν είναι η φύση μας, αλλά οι σχέσεις μας.
 
 Γιατί στην αγάπη και την σχέση η γλώσσα είναι η σιωπή, και στην Ανάσταση ο χρόνος παράδεισος.....
 
 
Ο Εμός έρως Εσταύρωται.... [Αγ. Ιγνάντιος Θεοφόρος]
 
 
Το ξέρω ότι δυσκολεύεσαι στο πρόσωπο του Νυμφίου να αναγνωρίσεις τον Θεό. Είναι γιατί δεν πιστεύεις στην αγάπη του Θεού αλλά στις δικές σου αρετές και στα κατορθώματα σου. Εάν είχες ερωτευθεί δεν θα σου ήταν καθόλου δύσκολο. Θα καταλάβαινες γιατί έρχεται γυμνός, ταλαιπωρημένος, πληγωμένος, και σταυρωμένος. Είναι γιατι στον έρωτα δεν υπάρχει αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη, δικαιώματα και κατακτήσεις. Αλλα παραίτηση, δόσιμο, τσαλάκωμα, θάνατος που φέρνει την ανάσταση.
 
Ο Ερωτευμένος δεν ξέρει να διατηρεί την εξωτερική του εικόνα, δεν τον απασχολεί το προφίλ του, δεν σκέφτεται τον πόνο, δεν μετράει τον κόπο, την οδύνη παραμελεί και είναι έτοιμος να πεθάνει γι αυτό που αγάπησε πάνω από τον εαυτό του.
 
Ο Νυμφίος της εκκλησίας έρχεται νύχτα στο πιο συναρπαστικό και σωτήριο ραντεβού με την ιστορία. Μέσα στο φως των κεριών ομολογεί τον έρωτα του για τον άνθρωπο και την πρόθεση του, να πεθάνει γι’ εκείνον. Γιατί οι αληθινά ερωτευμένοι είναι σταυρωμένοι…

2 σχόλια: